راز واقعی برای ساخت هیترهای مادون قرمز ضدآب (و دلیل شکست بیشتر آنها)
اگر تا به حال از هیترهای مادون قرمز ضدآب در محیطهای مرطوب یا صنعتی استفاده کردهاید، میدانید که کار با آنها چقدر دشوار است. شما باید با چالشات ناشی از نیاز به گرمای زیاد و در عین حال جلوگیری از مشکلات الکتریکی مقابله کنید.
معمولاً اولین چیزی که از بین میرود، سیمهای وصل کننده است. اکثر شرکتها به فاصلهای که سیمها با قطعات گرمایشی در تماس هستند، توجهی نمیکنند؛ در حالی که باید بدانند که اجسام در هنگام گرم شدن، بزرگ و کوچک میشوند.
دلیل شکست مداوم این سیمها چیست؟
در محصولات ارزان، مواد مورد استفاده برای پوشش سیمها، عمدتاً سیلیکون یا اپوکسی با کیفیت پایین هستند. این مواد برای یک هفته مشکلی ایجاد نمیکنند؛ اما وقتی که گرما اعمال میشود، این مواد کوچک شده و ترک میخورند.
در این حالت، رطوبت وارد سیستم میشود. وقتی که آب به یک عایق فرسوده در دمای ۳۰۰ درجه سانتیگراد برخورد میکند، اوضاع خراب میشود؛ این امر منجر به ایجاد جرقههای خطرناک و در نهایت قطعی در سیستم الکتریکی میشود.
ما روش متفاوتی را استفاده میکنیم؛ به جای صرفاً چسباندن اجزا به هم، از روشهای چندمرحلهای استفاده میکنیم. از مواد پوششی با دمای بالا برای جلوگیری از نفوذ آب استفاده میکنیم؛ همچنین از غلافهایی استفاده میکنیم که بتوانند در دمای ۲۰۰ درجه سانتیگراد نیز عمل کنند. ما فقط اجزا را به هم چسبانده نمیکنیم؛ بلکه مواد پوششی را به طور کامل در هم میپیوندیم.
اما نمیتوانید فقط از مواد پوششی بیشتری استفاده کنید.
شاید فکر کنید که «هرچه بیشتر، بهتر»، اما این یک تله است. استفاده بیش از حد از مواد پوششی، باعث ایجاد مشکلات گرمایی میشود؛ این امر باعث تنش روی لولهها شده و در نهایت منجر به ترک خوردن آنها میشود. باید تعادلی بین مواد پوششی و گرما برقرار شود.
یک نکته دیگر برای حفظ کارکرد دستگاه:
اگر سیمهای استفاده شده در دستگاه بیکیفیت باشند، استفاده از مواد پوششی باکیفیت نیز بیفایده است. اگر از سیمهای PVC معمولی برای اتصال به هیترهای باکیفیت استفاده کنید، سیمها خیلی زود ذوب خواهند شد.
بهتر است از سیمهای PTFE یا سیمهای بافته شده از الیاف شیشهای استفاده کنید؛ این کار باعث میشود کل سیستم الکتریکی بتواند در برابر فشارها مقاومت کند.