Waarom badkamerverwarmers steeds kapotgaan (en hoe we het daadwerkelijk oplossen)
Badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Enerzijds is er veel stoom, en anderzijds heette golven op specifieke plekken.
Bij de meeste infraroodmuurverwarmers is er één specifiek punt waar problemen altijd optreden: precies op de plek waar het elektrische kabeltje zich met het kwartsverwarmingselement verbindt. Als deze verbinding niet waterdicht is, kan vocht binnendringen. Het vuur van de verwarming zorgt er vervolgens voor dat het vocht vastgezet wordt in de isolatie, totdat deze barst.
Het is een langzaam proces. Uiteindelijk verandert de isolatie in koolstof, lekt de elektriciteit erdoorheen – en klaar: je verwarmer werkt niet meer.
Het ‘uitrekking’probleem
De meeste goedkope verwarmers gebruiken gewone lijmsoorten. Deze kunnen echter de constante aan- en uitschakelingen niet aan.
Stel je voor: wanneer het element heet wordt, rekent het uit. Wanneer het afkoelt, krimpt het. Na een paar honderd keer herhaalt dit zich, waardoor er kleine, onzichtbare openingen ontstaan.
Dan komt de stoom uit de douche in contact met het hete metaal. Dit beschadigt de isolatie en zorgt ervoor dat de elektriciteit niet meer goed geleid wordt. Het is eigenlijk een teloorgang van de verwarmer.
De juiste manier om het te doen
We besloten om geen lijm meer te gebruiken, maar in plaats daarvan een hoge temperatuurbestendige glasceramische afdichting te gebruiken. In plaats van alleen dingen bij elkaar te plakken, vervaardigen we ze eerder door ze samen te smelten. Het voordeel is dat dit materiaal zich precies op dezelfde manier uitrekt en krimpt als de kwartsbuis. Het breekt of scheurt dus niet, omdat het samen met de verwarmer beweegt.
We stopten ook niet bij de afdichting alleen. We vervingen de standaard PVC-kabels – die na een paar maanden broos worden en breken – door sterke fluoropolymeer- of siliconglaskabels. We verzegelden ook de verbindingen met vacuümspul, zodat zuurstof en vocht niet bij de kern van de verwarmer kunnen komen.
Conclusie
Het is waar: dit soort materialen is duurder. Ze verhogen de kosten en vereisen meer tijd bij de productie, omdat de afdichtingen tijd nodig hebben om goed te drogen.
Maar hier is het belangrijkste: je kunt misschien wat geld besparen door goedkope afdichtingen te gebruiken, maar dan moet je wel omgaan met veel defecte producten. In een echte badkamer, waar veel vocht is, is de ‘goedkope’ oplossing vaak juist de duurste fout die je kunt maken.